دلشرم

سلام برادر امیدوارم در حال حاضر حس و حالت به همین صورتی که تو این متن آوردی نباشه. نکات جالبی رو تو متن هات می گی که زاویه نگاه جدیدی داره. در خصوص نحوه ارتباطت با سایر افراد هم بنویس. تا حالا با کسی در حد ارتباط خانوادگی ارتباط برقرار کردی؟

سلام مطالب 10 و 11 را با هم خواندم. در مشهد. این بند آخر مطلب 11 را پیش تر از مهدی ملکی هم شنیده بودم. عجیب بود برایش که این کره ای های (از نوع جنوبی شان) بی دین و بی خدا و اصلا بی هیچی چه جوری این همه کار می کنند. یادت هست که مهدی ملکی خودش روی اعصاب بود از بس فعال بود، حالا رفته بود کره و کم آورده بود. جدیدا حس می کنم که یزد یه خوبیِ خیلی خوب داره و اون اینکه وقتی عصر تصمیم بگیری می تونی صبح مشهد باشی.

سلام صادق جان اولش با تمرکز محیط را تصور می کردم. وسطش را از ظنز گویی خندیدم . اخرش برعکس شد. ایشالله خوب کار کنی نه برای کسانی که تفکرشان را قبول نداری بلکه برای اینکه بیشتر یاد بگیری.ایران به این دانش برای ساخته شدن نیاز دارد. جوانان زیادی در ایران منتظر این دانش هستند تا ایران را بسازند.

سلام صادق جان ممنون از نوشته های زیبایت. اعیاد شعبانیه (که گذشت) و عید نیمه شعبان (که خواهد آمد!) بر شما مبارک.

سلام صادق. باز گفتی بوستان مرکزی و من یاد هولدن افتادم و مرغابیا. با توصیفاتی که از استادتون می‌کنی یاد ... می‌افتم. عکس‌ها هم کامل لود نشدن تا کیف کنم. ولی یک بار که پس‌زمینهٔ سایت بینگ عکسی از سنترال پارک بود واقعاً تعجّب کردم که کنار این آسمان‌خراش‌های بلند این جنگل رو خط‌کشی کردن. در هر حال، مطمئنّم که برآیند این سفر مثبت خواهد بود و چمدان وجودت سنگین.

سلام به جمع خوانندگانت پیوستم. بچه صفاسیتی

حاجی بی زحمت توی عکسات، خودتم، حضور داشته باش. با آدمای گرفته که محتاج دلداری نیستن؛ خیلی حال می کنم. خیلی باحالی "الدنیا سجن المومن"

سلام تو سختیا چیزی که بیشتر از همه دل آدمو گرم میکنه هدفشه! اون موقع ست که تحمل این سختیام شیرین میشه! بشرطیکه هدفه اووونقـــد ارزشش رو داشته باشه! واست آرزو میکنم که روز به روز به هدفت ایمان بیشتری پیدا کنی آقا صادق :) یا علی

سلام صادق جان عیدت مبارک برادر از چند تا از بزرگان مکرر شنیدم که افراد مومن هر جا برند، یکی هست که روی مخشان باشه، تا حسابی کیفور نشوند و دل نبندند. یکی همکارش، یکی زنش، یکی استادش و ... . مهم اینکه جور دیگه به این قضایا نگاه کنه، به قول یکی از بزرگان اگر میم مشکلات را بگیری میشه شکلات. خلاصه تو ایران هم مشکلات کم نداشتی، چند بار باهم دربارش صحبت کردیم. در ضمن متنت خیلی قشنگ بود. هنوز دوست دارم از پروژت و از استادت مخصوصا مایک بیشتر بنویسی. یا علی برادر

سلام و خسته نباشید آقا صادق اول عیدت با کمی تاخیر مبارک باشه جا داره از خاطراتی که مینویسی با مشغله و شرایطی که گفتی شخصا تشکر کنم چون برای افرادی امسال خودم خیلی کمکه که با محیط اونجا آشنا بشن و تصمیم شون را بگیرم، متن کامل و واضح بود اگر چه گفتن بعضی چیزا واقعا سخته ولی شما با صداقت گفتی، به هر حال زندگی سردی و گرمی زیاد داره و نابرده رنج چیزی حاصل نمیشه انشاا... با توکل بتونی قدم هات را محکم برداری

سلام محمد صادق عزیز دیروز به فکرت بودم متنت رو در روز نیمه شعبان خوندم ممنون که با ایمیل از نوشتن فصلی جدید مطلعمون می کنی برادر دل ما میگیره برات وقتی اینطوری می نویسی باور نمیکنی چقدر از دست استادت شاکی شدم از اینکه تو غربت اینطوری کسی با برادرم برخورد کنه خیلی حال بدی پیدا میکنم دوست دارم مثل دوستان دیگه دلداریت بدم و بگم باشه سختی رو تحمل کن و با خودت یه چیزهایی بیار اما همون طور که قلاب هم با هم گپ زدیم شما اولین نفر نیستی که به اون محیط رسیدی و احتمالا چیزهایی خواهی آورد و این یعنی مشکل با آورده های شما حل نمیشه برادرم مشکل چیز دیگری است و اگر دردمون رو درست نشناسیم عمر در راه به دست آوردن دوایی میذاریم که بعد آوردن می ترسم نه تنها حال مریض بهتر نشه بلکه بدتر هم بشه

سلام منظورم این نبود که حجم آورده شما کمه. بلکه منظور این بود که اگر صدها نفر هم به غرب سفر کنند و زحمت و رنج غربت رو بکشند و با اخلاص و تلاش بسیار سعی کنند که چیزی بیاورند که دوای درد ما باشه، نخواهند توانست. چرا که آنچه هست نه دوای درد ما بلکه دوای درد غرب نیز نیست. ما باید دوای خود را در خودمان بجوییم. از ساینس آبی برای ما گرم نمی شود. برای غرب نیز گرم نشد. آرزوی های بیکن و مور با آن همه امید و شعف کجا و این دنیای سرد کجا! بگذریم از اینکه از پروژه آی بی ام علاوه بر استفاده های خنثی این امکان را برای چه کسانی و در چه پروژه هایی و برای سرچ چه چیزهایی در فایلهای صوتی فراهم خواهد کرد!!!

سلام صادق جان.آقا وب سایتت تو بوک مارکه موزیلامه. خلاصه ما هر چند روزی یه بار رفرش میکنیم.دمت گرم.ایام به کام

سلام متن جالب و لذتبخشی بود. از کار زیاد که میگفتی منو یاد تابستونی انداختی که تو اتاق ما در خوابگاه داخل مهمون بودی. یادش بخیر. انشالله که این ایام را به خوبی بگذرونی و با دست پر به خونه برگردی که کارهای نکردهء زیادی در انتظاره. سید سعید

سلام با تشکر بسیار از شما که زمانی اختصاص می دهید و این سفرنامه رو می نویسید، شاید این مطالب بتونه مسیر زندگی یه نفر که قصد اپلای داره رو عوض کنه! قسمت " لعنتی" واقعاً خوب بود، فقط به نظر من سختگیری استاد با توجه به دانشگاه تحصیل و تعداد publication هایی که دارن طبیعی به نظر می رسه، فقط عکس العملهای ایشون فکر می کنم برمی گرده به همون دینی که به قول خودتون تعجب کردید داشته باشه. باز هم از شما تشکر می کنم، خدا خیرتون بده .

سلام خدا خیرت بده خیلی قشنگ مینویسی حاج مصائق، ما کی عمو میشیم؟

سلام آقا صادق. اول از همه خسته نباشی مرد :) شرایطت دقیقاْ همونیه که یکی از دوستان من الان تو Rutgers با استادش داره تجربه میکنه. اون دوستمون که با استاد سر همین فشارهای بیش از اندازه به مشکل خورد در آخر و الان هم فعلاْ بدون فاند داره سر میکنه. اما امید تمام چیزی هست که تو نوشته ها و تو روحیات شما میبینم و این عالیه و ممکن نیست این شرایط برای شما تکرار بشه. من سخت کوشی رو از پدرم یاد گرفتم که میگفت "اگه تا جوون هستی سختی نکشی به سن من که برسی باید سختی بکشی حالا انتخاب با خودت!" در ضمن همین که هدفت خدمت به کشور خودته (با تمام مشکلاتی که میدونیم تو کشور هست) بزرگترین منبع تلنگر واسه کار بیشتر رو داری. در کل که صادق جانا موفق و پر کار باشی همیشه :)

خیلی عالی بود. من چند وقتی هست که باوبلاگتون آشنا شدم و فرصت نداشتم خیلی برگردم عقب و از اول سفرنامه تون همه اش رو بخونم ولی چند فصلی رو خوندم. منطقی و با جزئیات خوبی می نویسید. نکاتی رو مطرح میکنید که در عین سادگی، واقع بینی و جذابیت ظریفی داره. اگر فرصت می کنید بیشتر بنویسید. حق پناهتون. یا علی.

ایکاش درمورد موزه متروپولین گزارش کاملی ارایه میدادید.چه آثاری از ایران در اونجاست