دلشرم

 مثل ناگهان اتفاق چشم تو

در درون قلب ناگزیر من

مثل لحظۀ تولدت

من در انتظار روز تازه‌ای نشسته‌ام

من از این همه من و تو و تو و من و ضمیرهای مفرد جداکننده خسته‌ام

راز اتفاق سرنوشت در کرانۀ بهشت و آرزو

نه من و نه تو، که ماست

"ما" ضمیر منجی گزاره‌های غم‌زده

"ما" شروع عشق‌های بی‌کرانۀ ترانه‌هاست

پنج‌شنبه 2 دی 1389

******

پی‌نوشت (پرت و پلاهای این روزهای من)

1- دلم برای دیدن دو غروب تنگ شده است، یکی غروب ساحل سردآب‌رود و دیگری غروب شلمچه؛ چرایش را خدا می‌داند.

2- چند روزی است در ایستگاه‌های متروی تهران نمایشگاه موقتی کتاب برگزار می‌شود. این‌جاست که یاد حرف یکی از دوستان می‌افتم که «ای کاش مسئولین فرهنگی ما فکر نکنند».

3- ان‌شاءالله در برخی از مطالب معرفی کتاب خواهم گذاشت، شاید مفید باشد... (به ادامه مطلب بروید)