← بازگشت به صفحه اصلی

سیاه‌مشق ۷۵

۲۳ اسفند ۱۴۰۱

 

چه پرنده‌ای
غمگین‌تر از من
می‌توانی یافت
در آسمان این قفس؟

دلم
برای قفس
پر می‌زند
که هر میله‌اش
راهی‌ست به آسمان
-این راه‌راه پر از بن‌بست-

 

بیا
بیا و قبل از آن که بمیرم
مرا تنگ در آغوش گیر
و گلویم را بفشار
و بشمار
تمام اعداد اول را
دو
سه
پنج
هفت…


نه!
صبر کن
پرنده مردنی‌ست*
حتی صدایش هم نمانده است**

 

۳۱ ژانویه ۲۰۲۳
مانتن‌ویو، ساختمان مایکروسافت
 

* «پرواز را به‌خاطر بسپار/پرنده مُردنی‌ست» (فروغ فرخزاد)

** «صدا، صدا، صدا، تنها صداست که می‌ماند»  (فروغ فرخزاد)

دیدگاه‌ها (۱)

ردایی موسی۲۵ اسفند ۱۴۰۱ ساعت ۱۷:۲۸

تا حدی بیش از ۹۶ ساعت مانده به عید به نم نم بارون و موثر بارون قشنگ امروز شمال مازندران مرزن آباد . عید ما تاریخ محدودی نداشت جلوه نوروز عیان در ماه رخسار تو بود با قدمهایت بنفشه میشکفت نازنین...... لحظه ها بی تاب الفاظ گهربار تو بود . این شعر بخشی از صدای قشنگ استاد و پدری آسمانی بود که امروز بارون قشنگ شمال ایران در شنیدنش بودم وسط شنیدن آهنگ و ریتم شعر وقتی چشات خوابش می آد آدم غم هاش یادش می آد یه حالتی تو چشماته که عشق خودش باهاش می آد . و ذکر دوباره این به عصر امروز تا حدی به زمان صبح به ظهر Montreal Canada و ادامه مود Neuro مون و و به زمان عصر به شب وطن ایران موثر زمان ۱۷:۱۷ امروز . و سپاس از شعر زیبای شما که همیشه الگو و موثره

محمدصادق رسولی۲۵ اسفند ۱۴۰۱ ساعت ۱۹:۱۸

🙏

پیام خصوصی: برای ارسال پیام خصوصی، لطفاً مستقیماً به ایمیل من (rasoolims در جیمیل) پیام دهید.
برچسب‌ها:سیاه‌مشقشعر سپیدشعر