نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار
برای آن که مینویسندش: «الف سه نقطه»
مبهمی!
مثل آرزو
روشنی!
مثل روشنای صبح صادق نجابت شکوفهها
بازگشت عاشقانۀ پرندهها به سوی تو
ای که هر چه قاصدک شده دوان دوان به جست و جوی تو
تو برای من
ابتدا و انتهای هر چه عاشقانهای
تو یگانهای یگانهای
کاش سجدههای سادۀ دلم
رویش ترانههای صبح را هجی کند
پنجشنبه شب 19 خرداد 1390 (شب آرزوها)
دیدگاهها (۳)
هو زیبا بود. انشاءالله دعاهای خالصانتون مستجاب بشه ---------- ای کاش یک شبه ره صد ساله می زدیم... حق
سلام "برای آن که می نویسندش الف سه نقطه" عیول دو تا از این شب ها رو با هم جمکران بودیم. ای تف به ریا. یادش به خیر
سرت را بالا بگیر آرزوهایت را بچین توی سبد دلت دستانت را کاسه کن زیر دریای آسمان چشمانت را ببند نیت کن به قدر کرمش!