برخلاف بیشتر کتابهای خودیاری که پر از قصه و صفحهپراکنی بیخود است، این کتاب مختصر و مفید و در حد ۱۶۰ صفحه به مسألهٔ تردید در تصمیمگیری و اضطراب پیشنگرانه (معطوف به آینده) پرداخته است و برخلاف کتابهای این حوزه اصلاً دست به توصیههای عجیب و غریب نزده است. اصل حرف آن است که به خاطر سه دلیل عمدهٔ کمالگرایی (perfectionism(، ترس از پشیمانی نسبت به تصمیم (fear of regret) و ترس از عدم قطعیت (fear of uncertainty)، عدم تصمیمگیری همراه با تفکر دوری تکرارشونده (overthinking) اتفاق میافتد. حال آن که هیچ چیزی به کمال نزدیک نمیشود، هیچ وقت نمیشود تضمین داد که پشیمان نمیشویم و هیچ وقت عدم قطعیت به وجود نمیآید. مهمتر آن که جنگیدن با این احساسات، کتمان این احساسات یا توصیه به مضطرب نبودن (تقریباً کاری که در سنتهای خانوادگی مرسوم است) مسأله را بدتر میکند. روی آوردن به عادتهای فراموشی مانند پناه آوردن به داروی مسکن، تماشای فیلمهای سرگرمکننده و مشغول شدن به هلههوله صرفاً این اضطرابها را موقتاً پس میزند تا این اتفاقات با قدرتی بیشتر برگردند و اصطلاحاً «پدر صاحببچه را دربیاورند.» از آن بدتر که حرفهای کلی مانند مثبتاندیشی، حذف تفکرات سمی منفی یا قانون جذب همه و همه فکرهای جادویی غیرقابل اثبات (و در واقع غلط) هستند. توصیهٔ کلی نویسندگان روی آوردن به تفکر عقل سلیم است که اولاً این کاملاً طبیعی است که آدم نگران باشد و این هم طبیعی است که بعضی افراد به دلایل مختلف بیشتر از بقیه نگرانی داشته باشند. حرف آن است که سعی شود با نگاهی فراشناختی (metacognitive) یعنی تفکر در مورد طرز فکر، این فکرهای منفی را حلاجی کرد و در بیشتر موارد به این نقطه رسید که در این فکرهای تکرارشونده چیزی جز وسواس فکری بیمبنا وجود ندارد. سعی شود در لحظه زیست و بین برنامهریزی (planning) و تفکر تکراری بیفایده تفاوت قائل شد. شاید خط به خط این کتاب توصیف وجهی از احساسات و رفتارهای شخصی من باشد.
همان طور که گفتم برخلاف بیشتر کتابهای خودیاری در این حوزه، خبری از قصهگوییهای درازدامن نیست. نویسندگان دو کتاب قبل از این کتاب داشتهاند که قانع شدم آنها را تهیه کنم و بخوانم.
پ.ن: نکتهای حاشیهای این که کتابها تقریباً حجم برابر و طرح جلد و انتشاراتی یکسان دارند (در آمریکا بر اساس تعداد صفحات کتاب قیمت نمیخورد و گاهی قیمت یک کتاب هزار صفحهای ارزانتر از صد صفحهای است). حالا قیمت اولی (۲۰۱۷) ۱۸ دلار، دومی (۲۰۱۹) ۱۹ دلار و این آخری (۲۰۲۲) ۲۲ دلار است. پیدا کنید پرتقالفروش تورم را.
دیدگاهها (۱)
سلام. ممنون از پستای خوبتون. من و دوستانم تو فارسی به overthinking «بیشاندیشی» میگیم. شاید شما شنیده باشیدش و به قصد استفادش نکردید ولی گفتم شاید هم نشنیدید. پ.ن: شخصا اگه بخوام از «بیشاندیشی» استفاده نکنم جای «عدم تصمیمگیری همراه با تفکر دوری تکرارشونده» مینویسم «نشخوار فکری»
سلام خیلی ممنون از پیشنهاد شما. من معمولاً این مطالب را، به خاطر مشغلهٔ فراوان، سریع و فیالبداهه مینویسم: اخیراً هم به خاطر افزایش مشغله فقط در مورد کتابهایی که ارزش چند خط نوشتن داشته باشند مینویسم (به زبان بیزبانی: زیاد خواندن را کماکان با وجود مشغلهٔ فراوان به عنوان عادت مطلوب حفظ کردهام ولی فرصت نوشتن در مورد خواندهها کم و کمتر شده است). لذا این ترجمه در لحظه به ذهنم رسید و نوشتم. بیشاندیشی ترجمهٔ جالبی است. خیال حوصلهٔ بحر میپزد هیهات چههاست در سرِ این قطرهٔ مُحال اندیش!