هیچ وقت به این نکتهٔ ساده دقت نکرده بودم. نیویورک سپور ندارد. یعنی کسی نیست که اول صبح یا دم غروب یا هر وقت دیگری با لباس رسمی شهرداری یا هر شرکت دیگری بیاید و خیابانها را جارو بزند، جلوی خانهها را لایروبی کند یا هر کاری که مربوط به نظافت باشد انجام دهد. یعنی کسی نیست که مثلاً اگر مراسمی توی خیابان باشد و کلی لیوان یکبار مصرف وجود داشته باشد و مردم آن لیوانها را توی خیابان ریخته باشند، جمعشان کند. یعنی مردم میدانند که اگر زباله بریزند گندش به خودشان برمیگردد. در ضمن، سطل زبالهها هر جایی وجود ندارد و گاهی مجبوریم پنج دقیقهای قدم بزنیم تا به اولین سطح زباله برسیم.
چند روز پیش که توی محلهمان راه میرفتم به این نوشته که روی دیوار سیمی پل عابر پیاده زده شده بود چشمم خورد. خلاصهٔ پیام این متن این است که ما ساکنان این محله از این که بعضیها زباله توی خیابانها و معابر میریزند شاکی هستیم و به همین خاطر دست به کار شدیم که خودمان هر وقت زبالهای دیدیم توی سطل زباله بریزیم. برای گروهشان اسم هم گذاشتهاند.
دیدگاهها (۲)
ممنون که سفرنامه نویسی را شروع کردید
به یک شهروندجهان سومی گفتند چرا زباله ات را در خیابان می اندازی؟گفت مالیات میدهم تا زباله من را جمع کنند به شهروند توسعه یافته گفتند چرا باید اشغال در خیابان بریزم تا هزینه مالیاتم صرف امور بی فایده شود فرهنگ آن چیزی است که سنگ بنای تحول جامعه است