دلشرم

سلام ناشر مجوز انتشار رایگان رو داده؟ بعید می‌دونم.

سلام به احتمال زیاد مثل بقیهٔ کتاب‌ها متأسفانه بی‌اجازه گذاشته شده. الان با وجود برنامه‌های فارسی کتاب‌خوان که پولی‌اند، تقریباً دلیلی وجود نداره کسی کتاب رو رایگان بگذاره. البته متأسفانه قیمت کتاب در ایران نسبتی با میزان درآمد مردم و خصوصاً دانشگاهی‌ها نداره. زمان دانشجویی‌ام در ایران اکثر کتاب‌ها رو از کتابخونه قرض می‌گرفتم.

سلام علیکم آن طور که من متوجه شده‌ام، صورتْ تمامیت یک اثر هنری است که در اثر تلفیق عناصر مختلف هنری به وجود می‌آد. درست مثل یک مادهٔ فیزیکی که حاصل ترکیب چندین مادهٔ ساده‌تر است. نکتهٔ صورت‌گراها این است که چیزی به اسم محتوا وجود نداره. یعنی نویسنده بر اثر جوشش درونی به خلق اثر می‌پردازه و صورتْ اثر مضمونِ اون رو نشون می‌ده. حالا مضمون همون چیزی است که گاهی در کلاس‌های درسی ادبیات شکافته می‌شه و مثلاً مضمون عرفانی از اشعار عطار درمی‌آد. مثلاً به این مصرع از بیژن ارژن نگاه کنید: «قطره قطره شد آب آدم‌برفی». برای آن که شعر از نظر وزن درست بشه مجبورید «شد آب» را به صورت «شداب» بخونید که تداعی‌کنندهٔ آنی بودن اضمحلال برفه. به بیانی دیگه، شاعر به جای آن که بیاد و صریح بگه که در یک لحظه فروپاشی صورت گرفته، اون رو در فرم متجلی کرده. آن طور که من متوجه شدم حرف اصلی صورت‌گراها اینه که هنر ابزار تبلیغاتی نیست که هر چیزی رو به زور قالب بزنید. هنر یک جور بازنمایی جهان است در فرمِ خودش که اگر تجزیه‌اش کنید دیگر آن زیبایی رو نداره. اصلش در تمامیت هنری هست. به همین خاطر خیلی وقت‌ها ما از حافظ و سعدی لذت می‌بریم ولی گاهی از دلیل لذتمون ناآگاه هستیم. چون شعر در فرم هنری خوبی ایجاد شده که با فطرت زیبادوستانهٔ بشری هماهنگی داره. ممنون

سلام آن طور که من متوجه شدم شهید آوینی تا حد زیاد صورت‌گرا بوده‌اند و احتمالاً عامهٔ مذهبی‌های ولایت‌مدار در ایران از این نوع از نگاه ایشان اطلاع ندارند. لذا می‌بینیم که ایشان کارهای به ظاهر مذهبی مخملباف را درست زمانی که مخملباف در اوج انقلایبی‌گری ظاهری بود منحرف می‌دانند ولی فیلم عروس افخمی را نمونهٔ فیلم خوب می‌داند. در مورد هنر دینی البته صورت‌گراها بحث نکرده‌اند ولی شاید بشود در این‌باره و بر اساس همین مسألهٔ جوشش درونی هنر به نتایجی رسید. این مسأله تا حدی تنه به مسائل فلسفی می‌زند و به همین خاطر توضیحش برای عوام‌الناسی مثل من ساده نیست. قبلاً خلاصه کتابی را از مرحوم مددپور گذاشته‌ام که دقیقاً در همین مورد است و اتفاقاً یک فصلش در مورد حاتمی‌کیا و هنر دینی است. مرحوم مددپور نوع رویکرد امثل مرحوم سلحشور، یا جمال شورجه را از نظر فرمی نوع سطحی‌نگرانهٔ هنر می‌دانست و به همین خاطر آن‌ها را در رستهٔ هنر دینی دسته‌بندی نمی‌کرد: http://delsharm.blog.ir/1397/01/11/din_cinema